PRZYGOTOWANIE MOTORYCZNE DZIECI. TRENING SENSOMOTORYCZNY DZIECI W WIEKU SZKOLNYM

poniedziałek, 23 październik 2017

„Uczymy się przez wykonywanie i wykonujemy tylko to czego się nauczyliśmy”
Trening równowagi to podstawa w treningu koordynacji. Jest on wprost idealny w procesie poprawy przetwarzania informacji w CUN. Każde dodatkowo nabyte umiejętności motoryczne ułatwiają naukę nowych wzorców ruchowych.
                     
Koordynacja jest postrzegana jako główny faktor zdolności motorycznych i prowadzi do pełnego wykorzystania innych podstaw takich jak: siła, wytrzymałość, szybkość lub zakres ruchomości. Celem nadrzędnym tego typu treningu jest zawsze ekonomizacja ruchu. Im większe zdolności koordynacyjne tym bardziej ekonomiczne i precyzyjne będzie wykonanie danego ruchu. Znaczy to zmniejszenie wydatku energetycznego, zmniejszenie obciążenia i podwyższenie poziomu granicy zmęczenia. Aby uzyskać najlepsze efekty, program systematycznego wyuczenia, sterowania lub dopasowania powinien być prowadzony już od najmłodszych lat. Freiwald uważa, iż proces ten kończy się około 18 roku życia, później już tylko następuje modyfikacja wypracowanych wzorców.
Koordynacja jest wspólnym działaniem centralnego układu nerwowego (CUN) jako organu sterującego i mięśni szkieletowych jako organu wykonawczego. Zawiera więc wszystkie procesy dotyczące kontroli ruchu.
Ogólnie dzielimy koordynację na:
•    wewnątrzmięśniową i
•    międzymięśniową.
O koordynacji wewnątrz mięśniowej  mówimy w przypadku działania wewnątrz pojedynczego mięśnia. Aktywność jest sterowana przez poszczególne fazy mięśniowe inicjalizowane przekazywanymi im impulsami nerwowymi – frekwencja, a także  ilością zaktywizowanych jednostek motorycznych jednego mięśnia – rekrutacja.
Im więcej jednostek motorycznych jednego mięśnia jest aktywizowanych tym lepsza koordynacja ruchu.
O koordynacji międzymięśniowej mówimy w przypadku zaktywizowania zarówno agonistów, antagonistów jak również mięśni zaangażowanych synergistycznie. Wysoki stopień koordynacji między mięśniowej pociąga za sobą mniejszy wydatek energetyczny i zwiększa możliwości wykonawcze. Wyprowadzenie ruchu jest bardziej harmoniczne, precyzyjne i płynne. "Zaoszczędzona energia" wpływa bezpośrednio na poprawę siły mięśniowej.
Centralny układ nerwowy (CUN) otrzymuje stale różne informacje. Odpowiedzi na poziomie rdzeniowym wysyłane są w formie refleksów. Natomiast informacje na poziomie mózgowym wywoływane są w postaci wyuczonych i zapamiętanych wzorców ruchowych. W czasie treningu wielokrotnie wykonywany i dopracowany ruch zapamiętany zostanie jako gotowy wzorzec.
                                                                                      

Zbieranie informacji np. o położeniu lub przesunięciu środka ciężkości umożliwia system receptorów umieszczonych na całym ciele. Najważniejsze systemy receptoryczne to:
- system optyczny – pozycja głowy
- ucho wewnętrzne – organ równowagi
- system słuchowy – bodźce akustyczne
- system mięśniowy – zarejestrowane długości mięśni
- system ścięgien – zarejestrowane napięcia ścięgien
- system receptorów stawowych – zarejestrowane pozycje poszczególnych stawów i zmiana ich obciążenia
- receptory skóry – rejestrowane dotyk lub ucisk

Trening na powierzchniach niestabilnych wywiera bardzo pozytywny wpływ na poprawę motoryki człowieka.
Fundament możliwości koordynacyjnych zależny jest od następujących komponentów:
- zdolności orientacyjnych
- czasu reakcji
- zdolności różnicowania
- zdolności powiązania
- zdolności rytmizacji
- zdolności równoważnych
- antycypacji
- możliwości dopasowania

TRENUJĄC INTELIGENCJĘ – TRENUJ INTELIGENTNIE
w treningu proprioceptywnym stojąc na niestabilnym podłożu aktywizacja mechanizmu wyprostnego zostaje zniesiona, co wpływa pozytywnie na postawę i odczucie świadomości ciała.
Celem poprawy propriorecepcji jest:
- polepszenie czucia głębokiego
- reflektoryczna aktywność mięśniowa
- odczucia ruchu w przestrzeni
- likwidacja nieprawidłowych wzorców ruchowych
- przywrócenie lub poprawa funkcji i
- stabilizacja stawowa
Rozwijanie funkcji sensomotorycznej traktowane być może jako bezpośredni trening układu nerwowego. Odpowiednio stosowane bodźce wpływają bezpośrednio na zwiększenie siły, poprawę wytrzymałości, jednakże głównym ich zadaniem jest pobudzanie układu nerwowego oraz procesów przetwarzania informacji. Stojąc na specjalnych dyskach wypełnionych powietrzem stopy nie dotykają podłoża i receptory stopy nie przekazują informacji do CUN. Aby zachować odpowiednią statykę ciała mocno zaangażowane są całe łańcuchy kinetyczne. Wymuszamy poprzez to działanie trzykrotnie wyższą aktywność poszczególnych mięśni.
Wyuczenie celowego wzorca ruchowego i jego powtarzanie jest zadaniem trudnym, z którym każdy trener boryka się praktycznie codziennie. Funkcja sensomotoryczna stanowi podstawę dla każdego bodźca treningowego. Lepsza funkcja sensomotoryczna to większa precyzja oraz przyspieszenie nauki konkretnego lub kolejnych ruchów czego efektem jest osiągnięcie wyższych celów treningowych.     
                                
Z jednej strony ten punkt widzenia odnosi się do koordynacji pracy w obrębie poszczególnych mięśni, wspólnej akcji mięśni antagonistycznych z współistniejącymi synergiami, stabilizacji oraz torowania lub hamowania odruchów. Z drugiej natomiast strony odnosi się do koordynacji pracy poszczególnych mięśni jako jednostek motorycznych, częstotliwości i synchronizacji włókien mięśni wykonujących dany ruch.
Hirtz stwierdza, że w skład zdolności koordynacyjnych wchodzą: czas reakcji, rytm, równowaga, orientacja przestrzenna, różnicowanie ruchów, korelacja, przemiana, adaptacja, kombinacja, kontrola, regulacja, antycypacja i ruchomość. Powyższa lista obrazuje jak wielki jest wpływ koordynacji na aktywność.
Roth i Winter przedstawili następujący, oparty o sferę potencjalną sposób zdefiniowania koordynacji: „Wzmocniony długotrwały  standard wykonania ruchów, który oparty jest o mnogość różnorodnych wzorców ruchowych, z możliwością ich modyfikacji”. Zgodnie z tą definicją koordynacja to zdolność do modyfikacji istniejących możliwości ruchowych (wzorców) dzięki ich kontroli i nauce nowych ruchów.
Istnieje wiele prac naukowych dowodzących wpływu poprawy koordynacji na zmniejszenie częstotliwości występowania urazów. Zaburzenie układu stabilizacyjnego ma trwały wpływ na ruch (kompensacja, ograniczenie ruchomości), na przeciążanie stawów oraz na całą postawę. Wywiera to wpływ na całą statykę układu kostnego. Utrwalona zaburzona aktywność (stereotypy ruchowe) była nazywana "nierównowagą mięśniową" z tak zwanymi mięśniami „napiętymi” czy „rozluźnionymi” (pobudzanych „koncentrycznie” czy „ekscentrycznie” - Freiwald). Naszymi działaniami dążymy zawsze do utrzymania równowagi mięśniowej w całym łańcuchu kinetycznym. Dysfunkcja może ujawnić się zarówno w lokalnym, jak i globalnym aparacie mięśniowym. Lokalny system stabilizujący nie może być dowolnie kontrolowany podczas czynności dnia codziennego czy w pojedynczym ruchu, ponieważ jego głównym zadaniem jest właśnie lokalna stabilizacja ruchu. Stabilna postawa i wykonywanie w pełni kontrolowanych czynności ruchowych zmniejsza przeciążenie stawów i dzięki temu, może być uznawane za bazę dla optymalizowania ruchów, tak więc trening koordynacyjny w sensie precyzji i szybkiego wykonywania ruchów umożliwia wykonywanie bardziej precyzyjnych czynności i optymalizację zachowań ruchowych. Praca globalnego systemu stabilizującego może być optymalizowana poprzez trening koordynacyjny całego ciała właśnie na powierzchniach niestabilnych. Funkcja mięśni wykonujących ruch i mięśni kontrolujących ruch będzie poprawiana poprzez bardziej precyzyjne pobudzanie oraz poprzez trening zwiększający siłę mięśniową i zakres ruchomości.
                                      
NAJCZĘŚCIEJ UŻYWANE PRZYBORY W TRENINGU SENSOMOTORYCZNYM
Idealnym w treningu senso jest Aero Step® wypełniony powietrzem. Wymagania podczas wykonywania ćwiczeń  są znaczne, dzięki czemu zapewnione są też szybsze efekty treningowe. Stopień trudności zależny jest od wypełnienia przyboru powietrzem. Stojąc na nim kontrola stopy i jej zwiększona aktywność wpływa na mięśnie całej kończyny dolnej, a także mięśnie posturalne. Zwiększona ilość aktywnych włókien mięśniowych oznacza większą pracę i lepszą ochronę stawów. Poza tym trening na Aero Step® XL jest szczególnie polecany w treningu o charakterze wytrzymałościowym (trening o małej intensywności, trening interwałowy). Duże piłki gimnastyczne - w treningu sportowym wykorzystywane są bardzo często. Używane w celu: wzmocnienia mięśni, zwiększenia zakresu ruchomości w stawach, poprawy kondycji i koordynacji. Trenery równowagi używane przede wszystkim w sporcie w celu poprawy koordynacji i równowagi. Przybory o różnym stopniu elastyczności, pozwalają na dopasowanie stopnia trudności do możliwości i potrzeb ćwiczącego. Dysk korekcyjny Dynair jest wypełniony powietrzem i posiada wypustki sensoryczne na jednej ze stron wpływających na pobudzenie stref reflektorycznych. Używany jest w ćwiczeniach równoważnych i korekcji wad postawy. Taśmy i tubingi oporowe Thera-Band® są produktem naturalnym, wykonanym z czystego lateksu. Stanowią atrakcyjną alternatywę dla konwencjonalnych przyborów treningowych. Zapewniają przeprowadzenie profesjonalnego treningu z progresywnym oporem. Przyczyniają się do przyrostu siły mięśniowej i wyrobienia wzorców ruchowych. Często stosowane w stabilizacji zwrotnej. Funktional trainer  - zestaw lin stosowany w treningu z użyciem ciężaru własnego ciała. Ćwiczenia wykonujemy opierając się na pętlach umieszczonych na: kończynach górnych lub dolnych. Wyrabiamy: siłę, wytrzymałość, koordynację mięśniową oraz stabilizację stawową. Rolery - wałki wykonane z twardej pianki, stosowane w sporcie. Używane w ćwiczeniach równoważnych lub automasażu powięzi. Taśma loop - Praktyczny przybór wykonany z lateksu w kształcie zamkniętej pętli. Stosowane w ćwiczeniach oporowych kończyn górnych lub  dolnych. Pasy sportowe TB zakładane na wysokości odcinka lędźwiowego. Zaczepione do nich tubingi Thera Band® stawiają progresywny opór w trakcie wykonywania tzw. "szybkich startów". Głównym celem ćwiczeń z Gymstick jest przyrost siły mięśniowej lub mobilizacja. Składa się z tyczki wykonanej z włókna szklanego oraz 2 tubingów oporowych Thera Band. Piłka lekarska używana jest w ćwiczeniach wzmacniających dolnej lub górnej części ciała. Obciążenie, rodzaj i intensywność ćwiczeń należy dobierać indywidualnie - w zależności od potrzeb lub celów treningowych.           

                                                         

Podsumowanie
EFEKTY TRENINGU SENSOMOTORYCZNEGO
Poprawa w obrębie układu nerwowego
-    zmiany strukturalne w obrębie nerwów i synaps
-    poprawa przetwarzania informacji w CUN
Poprawa koordynacji śródmięśniowej
-    rekrutacja
-    częstotliwość
-    synchronizacja
Poprawa koordynacji międzymięśniowej
-    mięśni antagonistycznych
-    mięśni zaangażowanych synergistycznie
Poprawa ochrony stawów poprzez:
-    stabilizację odcinkową
-    lepszą informację o przesunięciu środka ciężkości
Nauka ruchu
-    tworzenie nowych wzorców ruchowych
-    likwidację zaburzonych zachowań lub wzorców ruchowych
                        
Autor:  Józef Spałek Thera Band® Academy
                             

 

KALENDARZ SZKOLEŃ

There are no up-coming events

TB Polska Sp. z o.o.

Gruzełki 19
42-600 Tarnowskie Góry

NIP: 645-23-03-392

Sąd Rejonowy w Gliwicach
KRS 0000158142
Kapitał zakładowy 50,000,00 PLN w całości opłacony

Nr konta:
PKO 10102023680000220205140894
NIP: 645-23-03-392
KRS: 0000158142 REGON: 278018906

 

Szybki kontakt

tel: +48 32 382 06 90
fax: +48 32 382 06 91

Szkolenia - Maciej Skarwecki
kursy@tb-polska.pl

Realizacja zamówień - Wioleta Skoczylas
zamowienia@tb-polska.pl

Internet, wyceny, obsługa Klienta - Łukasz Loskot
biuro@tb-polska.pl

Medi Mouse; Biacorpus
js@tb-polska.pl